Waarom ik ben begonnen met Levensverhalen in Beeld
Soms ontstaat iets niet omdat je er een plan voor hebt gemaakt,
maar omdat het leven je een paar momenten geeft die je niet meer loslaten.
Oma
Eind 2025 overleed de oma van mijn vrouw. Na twintig jaar samen voelde dat ook als mijn oma. Een paar maanden daarvoor maakte ik op haar verjaardag een portret van haar.
Geen groot idee, geen geplande shoot, maar gewoon een moment tussendoor. Ze zat daar, omringd door familie, zichtbaar aan het genieten, met die pretoogjes die precies lieten zien wie ze was.
Ik drukte af, zonder erbij stil te staan dat dit beeld een paar maanden later op haar kist zou staan.
Dat moment bleef hangen. Niet zwaar, maar als een besef van hoe krachtig één beeld kan zijn en hoeveel er in zo’n ogenschijnlijk klein moment zit.
Het moment waarop ik voelde: dit is niet genoeg
Niet veel later werd ik gebeld door een collega. Iemand die ik al een tijd kende, maar niet heel persoonlijk. Zijn vrouw had, na eerder genezen te zijn van borstkanker, opnieuw slecht nieuws gekregen. Dit keer was er geen ruimte meer voor hoop zoals daarvoor.
Hij vroeg me of ik portretten van haar wilde maken, zolang ze haar haar nog had. Of het snel kon.
We hebben een middag samen doorgebracht die, gek genoeg, helemaal niet zwaar voelde. Er werd gelachen, er was lucht, er was gewoon contact. Binnen het slechte scenario bleek het uiteindelijk toch het slechtste scenario te worden. Ook dit portret zag ik een paar maanden later terug op een kist.
Op haar uitvaart, tussen haar gezin en haar jonge kinderen, kwam er een ander gevoel naar boven: spijt. Geen spijt over wat er wél was, maar over wat er nog meer had kunnen zijn.
Waarom heb ik haar stem niet vastgelegd? Waarom geen video gemaakt? Waarom niet iets dat beweegt, dat spreekt, dat nog dichterbij komt dan een foto ooit kan doen?
Ik weet dat niets het gemis van een moeder verzacht, maar ik voelde wel heel sterk: ik kan hier meer mee doen.
Dat was het moment waarop Levensverhalen in Beeld voor mij echt begon.
Waarom een levensverhaal laten vastleggen niet gaat over afscheid
Wat me opviel, is dat we een levensverhaal vaak pas belangrijk vinden als er iets eindigt. Als iemand oud wordt, ziek is, of als er afscheid in de lucht hangt. Alsof het vastleggen van een verhaal automatisch verbonden is aan verlies.
Maar dat klopt niet.
Een levensverhaal gaat niet over wat komt, het gaat over wat er al is. Over wie iemand is, wat iemand gevormd heeft, waar iemand om lacht, waar iemand trots op is. Dat bestaat nu al, op elk moment in iemands leven. Juist daarom is het waardevol om het vast te leggen wanneer iemand er nog middenin staat.
Wat Levensverhalen in Beeld anders maakt
Een foto kan veel zeggen, maar een stem, een manier van praten, een blik, kleine stiltes in een gesprek, dat vertelt een verhaal op een diepere laag. Dat is precies waar Levensverhalen in Beeld over gaat.
Met Levensverhalen in Beeld leg ik geen herinnering vast voor later, ik leg iemand vast zoals die nu is. In een persoonlijk interview neem ik de tijd om iemands verhaal echt te horen. Dat werk ik uit in tekst, maar ik leg het ook vast in beeld en geluid. De stem, de nuances, de kleine dingen die je anders kwijtraakt. En ik maak een portret dat blijft staan, dat iets zegt, dat herkenbaar is voor iedereen die diegene kent.
Het resultaat is geen standaard document of een los interview, maar een compleet beeld van iemand. Iets dat je kunt terugkijken, terugluisteren en opnieuw kunt voelen.
Van twee momenten naar een duidelijke missie
Ja, het begon bij twee momenten van verlies. Maar dit werk gaat daar niet over. Het gaat niet over afscheid nemen, het gaat over erkennen wat er al is. Over het vastleggen van waarde, zonder te wachten op een reden.
Of iemand nu ziek is, met pensioen gaat, een bijzondere fase in zijn leven bereikt heeft, of simpelweg voelt dat zijn verhaal het waard is om verteld te worden, dat moment is er altijd.
Ik ben diender, dat zit diep. En waar ik dat eerst vooral in uniform deed, merk ik dat ik dat nu ook doe met mijn camera. Door te luisteren, door vast te leggen, door zichtbaar te maken wat er al is.
Levensverhaal laten vastleggen
Wil je jouw levensverhaal laten vastleggen, of dat van iemand die belangrijk voor je is? Met Levensverhalen in Beeld maak ik een persoonlijk document waarin beeld, geluid en verhaal samenkomen, zodat je niet alleen terugkijkt, maar iemand echt blijft ervaren.
Meer weten over hoe het werkt?
Wil je weten hoe zo’n gesprek verloopt, wat je kunt verwachten en welke mogelijkheden er zijn?
Bekijk dan de pagina over Levensverhalen in Beeld.
👉 Levensverhalen in Beeld
Kennismaken
Twijfel je nog, of wil je gewoon even sparren?
We kunnen altijd beginnen met een korte kennismaking.
Dan kijken we samen of het bij je past.